Sessizliğin Müziği

Yıllardır sabırsızlıkla Patrick Rothfuss’un yeni kitap çıkartmasını beklerken bir anda karşıma çıkan bu kısa öykü beni de şaşırttı doğrusu. Yine de Kvothe’nin evreninden bir parça da olsun bir şeyler okuyabilme umudu ile Sessizliğin Müziği'nin hikayesine bir şans vermeye karar verdim. 

Bu kısa kitabımız seriyi okuyanların bildiği ve sevdiği Auri’nin yaşamını gözler önüne seriyor. Auri, kitapta bir kişinin (Kvothe diye düşünüyorum) onun evini ziyarete geleceğinden bahsediyor ve yaşadığı yeri güzelleştirmeye çalışıyor. Auri bildiğiniz gibi adeta saflığın kelime anlamı olan, çocuksu, dalgın ve azimli bir karakter. Baktığımızda yaşadığı kovukta dolaşırken korktuğu anları, yalnızlığıyla başa çıktığı anları ve bulduğu ufak nesnelerle hayaller kurduğunu görebiliyorsunuz. O korkusuz olmaya çalışan bir kız olmakla birlikte "şey"lerin doğasına uygun hareket etmeye çalışan, her şeyi ait olduğu yere yerleştirmeye çabalayan biri. Auri’nin kendisine  kocaman gelen o kovuk evindeki yalnızlığını paylaşıp içten içe üzülüyorsunuz ve kitabın içine balıklama dalıp “Yalnız değilsin! Ben de yanındayım, korkma!” demek istiyorsunuz. Hikayenin sonlarına doğru adeta bir arkadaşınız, sırdaşınız gibi olan bu kızın masumiyetini hayranlıkla izleyip, o en ufak şeyden keyif aldıkça siz de keyif alır hale geliyorsunuz. Sabırsızlıkla beklediğiniz “o” kişi için okuyucu olarak kendinizin de heyecanlandığını fark ediyorsunuz.

Her ne kadar kısa bir hikayeyi anlattığı için kısa bir inceleme olacak olsa da bu kitap bana hayata daha heyecanlı duygularla bakmam gerektiğini, umudunu yitirsen bile tekrar tekrar başarana kadar bildiğin yolda devam etmem gerektiğini ve yalnızlığın sadece keyfi anlarda güzel olduğunu, arkadaşlıklarımın kıymetini bilmem gerektiğini hatırlattı. Teşekkür ederim Patrick Rothfuss (ama artık üçüncü kitabı çıkartsan mı?).

Kendini tanıyacak kadar akıllı, kendisi olacak kadar cesur ve her nasılsa hem benliğini koruyup hem de kendini değiştirecek kadar yabaniydi.